Climate Science Glossary

Term Lookup

Enter a term in the search box to find its definition.

Settings

Use the controls in the far right panel to increase or decrease the number of terms automatically displayed (or to completely turn that feature off).

Term Lookup

Settings


All IPCC definitions taken from Climate Change 2007: The Physical Science Basis. Working Group I Contribution to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, Annex I, Glossary, pp. 941-954. Cambridge University Press.

Home Arguments Software Resources Comments The Consensus Project Translations About Donate

Twitter Facebook YouTube Pinterest

RSS Posts RSS Comments Email Subscribe


Climate's changed before
It's the sun
It's not bad
There is no consensus
It's cooling
Models are unreliable
Temp record is unreliable
Animals and plants can adapt
It hasn't warmed since 1998
Antarctica is gaining ice
View All Arguments...



Username
Password
Keep me logged in
New? Register here
Forgot your password?

Latest Posts

Archives

Wat kan klimaatverandering in het verleden ons vertellen over aardopwarming?

Uit onderzoek blijkt...

Natuurlijke klimaatverandering in het verleden bewijst dat het klimaat gevoelig is voor een verstoring van de energiebalans. Wanneer de planeet hitte opneemt zal de wereldwijde temperatuur stijgen. Op dit moment verstoort CO2 de energiebalans door middel van een versterkt broeikaseffect. Klimaatverandering in het verleden verschaft dus juist bewijs voor de gevoeligheid van het klimaat voor CO2.

Volgens de sceptici...

Het klimaat is altijd veranderlijk.We hebben ijstijden gekend en warmere periodes, toen er alligators in Spitzbergen gevonden werden. IJstijden zijn voorgekomen in cycli van honderd duizend jaar over de laatste 700 duizend jaar, en er lijken voorgaande periodes te zijn geweest die warmer waren dan vandaag, ondanks het feit dat het CO2 niveau lager was dan nu. Recenter hebben we de middeleeuwse warme periode en de kleine ijstijd gehad. (Richard Lindzen)

Als er één aspect is van het klimaatdebat waar alle partijen het over eens kunnen zijn, is het wel dat het klimaat van nature is veranderd in het verleden. Lang voor het industriele tijdperk heeft de planeet vele perioden van opwarming en afkoeling gekend. Sommige mensen leiden daaruit af dat, als het zo is dat wereldwijde temperaturen in het verleden veranderden, lang voordat er dikke autos en plasma TVs waren, dat dat betekent dat de natuur ook voor de huidige opwarming verantwoordelijk moet zijn. Deze conclusie staat lijnrecht tegenover wat de wetenschap heeft bevonden.

Ons klimaat is onderhevig aan het volgende principe: als je meer hitte toevoegt aan ons klimaat, zullen wereldwijde temperaturen stijgen. Als het klimaat daarintegen hitte verliest zullen temperaturen dalen. Laten we zeggen dat de planeet zich in een positieve energiebalans bevindt. Er komt dan meer energie binnen dan er wordt uitgestraald de ruimte in. Dit staat bekend als radiatieve forcering, het verschil in de netto energiestroming bovenaan de atmosfeer. Wanneer de Aarde aan een positieve radiatieve forcering onderhevig is, zal ons klimaat hitte verzamelen, en zullen temperaturen stijgen (niet rechtlijnig, natuurlijk, interne variabiliteit zal ruis aan het signaal toevoegen).

Hoeveel zal de temperatuur stijgen voor een gegeven radiatieve forcering? Dit wordt bepaald door de klimaatgevoeligheid van de planeet. Des te gevoeliger ons klimaat is, des te groter de verandering in temperatuur zal zijn. De meest gebruikte manier om klimaatgevoeligheid te beschrijven is de verandering in temperatuur bij een verdubbeling van CO2. Wat betekent dit? De hoeveelheid energie die door CO2 wordt geabsorbeerd kan berkend worden met behulp van computermodellen van radiatieve energie overdracht. Deze resultaten zijn experimenteel bevestigd door sateliet- en oppervlaktemetingen. De radiatieve forcering voor een verdubbeling van het CO2 niveau is 3,7 Wm-2 (IPCC AR4 Section 2.3.1).

Als we dus spreken over klimaatgevoeligheid voor een verdubbeling van CO2, hebben we het over de wereldwijde temperatuurverandering tengevolge van een radiatieve forcering van 3,7 Wm-2. Deze forcering hoeft niet per sé van CO2 te komen. Het kan teweeg gebracht worden door elke factor die de energiebalans kan verstoren.

Hoeveel zal de wereld opwarmen wanneer CO2 verdubbeld wordt? Als we in een klimaat leven zonder feedbacks (terugkoppelingen) zou de temperatuur 1,2°C stijgen (Lorius 1990). Ons klimaat heeft echter wel feedbacks, die zowel positief als negatief kunnen zijn.De sterkste positieve feedback is waterdamp. Wanneer de temperatuur stijgt, stijgt ook de hoeveelheid waterdamp in de atmosfeer. Maar waterdamp is een broeikasgas, wat leidt tot meer opwarming, wat weer leidt tot meer waterdamp, enzovoorts. Er zijn ook negatieve feedbacks - meer waterdamp zorgt voor meer wolken, die zowel een afkoelend als een opwarmend effect kunnen hebben.

Wat is de netto feedback? Klimaatgevoeligheid kan berekend worden aan de hand van empirische observaties. Daarvoor moet een periode gevonden worden waarvoor we temperatuurmetingen en metingen van de verschillende forceringen hebben die de klimaatverandering hebben veroorzaakt. Als je eenmaal de verandering in temperatuur en radiatieve forcering hebt kan je de klimaatgevoeligheid berekenen. Figuur 1 geeft een samenvatting van gepubliceerde studies waarin klimaatgevoeligheid is bepaald aan de hand van perioden uit het verleden (Knutti & Hegerl 2008).

Figuur 1: Distributies en bereiken voor klimaatgevoeligheid bepaald aan de hand van verschillende vormen van bewijsmateriaal. De cirkel geeft de meest waarschijnlijke waarde aan. De dikke strepen geven waarschijnlijke waardes aan (meer dan 66% kans). De dunne gekleurde strepen geven de meest waarschijnlijke waarden aan (meer dan 90% kans). De onderbroken strepen geven aan dat er geen robuuste bovengrens kan worden gezet. Het meest waarschijnlijke bereik volgens het IPCC (2 tot 4,5°C) en de meest waarschijnlijke waarde (3°C) zijn aangegeven door de verticale grijze streep en de zwarte lijn, respectievelijk.

Er zijn veel schattingen gemaakt van de klimaatgevoeligheid op basis van instrumentale metingen (dwz, de laatste 150 jaar). Een aantal studies gebruikte de geobserveerde oppervlakte en oceaan opwarming over de 20e eeuw en een schatting van de radiatieve forcering. Hiervoor werden een aantal methoden gebruikt - modellen van simpele of gemiddelde-complexiteit, statistische modellen of energiebalans berekeningen. Satelietdata voor het stralingsbudget is ook geanalyzeerd om klimaatgevoeligheid af te leiden.

Sommige recente analyzes gebruikten de goed-geobserveerde forcering en reactie op grote vulkaanuitbarstingen gedurende de twintigste eeuw. Een aantal studies bekeek paleoklimaat reconstructies van het laatste millennium of de periode van 12.000 jaar geleden, toen de planeet uit een wereldwijde ijstijd kwam (het Laatste Glaciale Maximum).

Wat kunnen we hieruit afleiden? We hebben een aantal onafhankelijke onderzoeken die keken naar een aantal verschillende periodes, die verschillende aspecten van het klimaat bekeken, en die verschillende analytische methodes gebruikten. Ze leiden allemaal tot een ruwweg consistent bereik van klimaatgevoeligheid met een meest waarschijnlijke waarde van 3°C voor een verdubbeling van CO2.

Het totale bewijs geeft aan dat de netto feedback op radiatieve forcering significant positief is. Er is geen geloofwaardig bewijs dat zeer hoge of zeer lage klimaatgevoeligheid geeft als beste schatting.

CO2 heeft een ophoping van hitte in ons klimaat veroorzaakt. Ons begrip van de radiatieve forcering van CO2 is zeer goed en is bevestigd door empirische observaties. De reactie van het klimaat op deze ophoping van hitte wordt bepaald door de klimaatgevoeligheid.

Wanneer skeptici klimaatverandering in het verleden noemen, wijzen zij ironisch genoeg op sterk bewijs voor klimaatgevoeligheid en positieve feedback. Hogere klimaatgevoeligheid betekent een grotere klimaatrespons op CO2 forcering. Klimaatverandering in het verleden is juist bewijs dat mensen het klimaat nu kunnen beïnvloeden.

Translation by werecow, . View original English version.



The Consensus Project Website

TEXTBOOK

THE ESCALATOR

(free to republish)

THE DEBUNKING HANDBOOK

BOOK NOW AVAILABLE

The Scientific Guide to
Global Warming Skepticism

Smartphone Apps

iPhone
Android
Nokia

© Copyright 2014 John Cook
Home | Links | Translations | About Us | Contact Us